Ethikpolitik

Dës Prinzipie gellen fir alles, wat ënner dem Numm The Alzette erauskënnt, egal a wéi engem Format oder Rubrik. Si sinn weder dekorative nach verhandelbar: et sinn d’Aarbechtsregelen, un deenen Dir eis hale kënnt, a vun deenen d’Berichtigungspolitik ee vun de konkrete Mechanismen ass.

• Genauegkeet virun Schnellsegkeet. Mir publizéiere léiwer richteg a nom aneren wéi falsch an als éischt. Keng Kalenner-, Audienz- oder Konkurrenzpressioun geet virun der Quellenkontroll - a wann eng Informatioun an der verfügbarer Zäit net verifizéiert ka ginn, waart se, oder se geet eraus mat der expliziter Vermierk, wat se ass: net bestätegt.
• Attributioun. D’Fakten, Zuelen a Zitater aus der Aarbecht vun engem anere Medium ginn deem Medium zugeschriwwen, namentlech, mat engem Link wann méiglech. Eng Exklusivitéit gehéiert deem, deen se kritt huet: mir presentéieren d’Aarbecht vun den aneren ni als eis eegen, a mir erwaarden déiselwecht Korrektheet zréck.
• Gerechtegkeet géint déi, iwwer déi mir schreiwen. All kierperlech oder juristesch Persoun, déi vun enger schwéierer Allegatioun viséiert ass, kritt, souwäit méiglech, d’Geleeënheet, virun der Publikatioun z’äntweren. Hir Äntwert gëtt fidèle a op hirer Plaz weiderginn - net op eng technesch Zeil um Enn vum Artikel reduzéiert, wann se zentral ass. De Schweege vun enger kontaktéierter Persoun gëtt éierlech ernimmt: «huet net gewëllt äntweren» heescht genau dat.
• Näischt gëtt erfonnt. Ni Zitater, ni Quellen, ni Zuelen, ni Szenen, ni Evenementer - ënner keenen Ëmstänn, a kengem Format. Dat ass en absoluten Engagement, deen fir alles gëllt, wat ënner dem Numm The Alzette erauskënnt, a säi Verstouss ass déi schlëmmste Feeler, déi et an eisem Beruff gëtt.
• Onofhängegkeet géint kommerziell Interessen. D’redaktiounell Entscheedunge kafen, tauschen oder beaflosse sech net. Keen Annonceur wielt, liest no oder réckelt en Inhalt zeréck. All bezuelt Inhalt gëtt als soucheg geetikettéiert, ouni Ausnam, a getrennt vun der Redaktioun produzéiert - d’Detailer stinn op der Publicitéitssäit.
• Virsicht bei sensble Themen. Kriminalitéit, Tragedien, Accidenten, Konflikten, vulnerabel Persounen - Minderjähriger als éischt: mir weien den ëffentlechen Interesse vun all Detail géint de Leed of, deen en verursaache kann. D’Identifikatioun vun den Affer an de beschuldigte Persounen ass ni automatesch; d’Detailer, déi kengem realen ëffentlechen Interesse déngen, ginn op der Säit gelooss, och wann se bekannt sinn.
• Respekt virum Kontext. Lëtzebuerg ass e klengt Land, wou sech vill Leit kennen: eng Virsiicht méi geet virum Nennen, Beschëllegen oder Verallgeméineren. Mir publizéiere ni Gerüchter ouni Fondament, ni diffaméierend Behauptungen ouni Stäip, egal wéi viral se soss sinn.
• Interessenskonflikter. Eis Redakteren deklaréieren hir perséinlech, finanziell oder professionell Verbindungen mat de Sujeten, déi se behandelen, a zéien sech aus den Dossieren zeréck, wou e Konflikt net proper geréiert ka ginn. E Redakter, deen d’Finanzplaz deckt, huet keng Interessen, déi vun deem ofhänken, wat en schreift.
• Verantwortlechkeet. Jiddereen kann dat, wat mir publizéieren, ufuerderen - e Fakt, en Agank, eng Omission. All Ufroderung kënnt bei engem mënschleche Redakter un, an déi erwiesene Feeler ginn no eiser Berichtigungspolitik verbessert. Verantwortlech sinn heescht och, akzeptéieren, dass ee sech iert, an et soen.

Méi dozou: Berichtigungspolitik, Kontaktéiert d’Redaktioun, Werbung.